Sen ‘YALNIZLIK’ diyorsun, Ben ‘ BAĞ KURMA İHTİYACI’

Koşarken keşfediyorum, şehri ve kendimi… BÖLÜM 3

Bu haftaki koşularımdan birinde yalnızlık düştü zihnime. Yalnızlıkla alıp verilemeyen ne? Neden yalnızlıktan muzdaribiz? Dil neden yalnızlığı yüceltme ya da yerme gayretinde? Ben “yalnız başıma daha mutluyum” diyen zihin, neden aynı zamanda “OFF, ÇOK YALNIZIM” diye mırıldanıyor?

Yalnızlık bir ev

Nedenini söyleyeyim:

Yalnızlık bir ev, senin evin. Sessizken kendini duyabildiğin, özgür olabildiğin, hesap vermediğin, nefes aldığın, dinlendiğin…

Senin evin.

Sen olabildiğin, sen kalabildiğin.

Ama her ev gibi, senin evinin de misafirlere ihtiyacı var. Evini açabilecek güveni hissettiğin, yargılanma şüphesine düşmediğin, seni gerçekten duyabilecek, senin de duymak isteyeceğin misafirlere. Seninle oyun oynayacak ama sessizlikten de rahatsız olmayacak misafirlere. Evinin kurallarına saygı gösterecek misafirlere.

Aslında yalnız değilsin

Biliyorum; eşin, dostun var elbet.

Ama yine de bazen yalnız hissediyorsun.

İşte o hissettiğin şey, derinlerden yükselen, Bağ kurma ihtiyacı.

Ne kadar sosyal olduğundan bağımsız, samimiyete, derinliğe ve güvende olmaya duyulan bir ihtiyaç.

Sorun sende değil

Bu bağ henüz yok diye ya da olanlarla koptu diye, düşüncelerin bazen seni suçluyor, sorun sen de gibi konuşuyor.

Hayır, hayır, lütfen öyle deme.

Sorun değil, hata değil, eksiklik, yetersizlik değil, başarısızlık hiç değil.

Sen değiştin.

Dostlar değişti.

İhtiyaçlar, sınırlar, doğrular değişti.

Tahammüller değişti.

Tüm bu değişimle, “bağ kurma” algın da değişti.

Şimdi o algıyı yeniden yapılandırma zamanı

Eğer istersen bu algıyı onarabilirsin.

Yeniden birilerini keşfetmekten, birilerinin seni keşfetmesinden keyif alabilirsin.

Şu an üşensen de bağ kurmaya yeniden istekli olabilirsin. Bunun için sarf edecek eforu yeniden bulabilirsin.

Evet çabana ihtiyacın olacak.

Samimiyetle kendini açma çabası.

Ve sen samimiyetle açtıkça kendini, o derinlerde hissettiğin yalnızlığın tatsızlığı yumuşayacak, sakinleyecek.

Bağ kurmak, var oluşun temel ihtiyacı.

Bu bağı kurma ihtiyacını, engellerini kendi hikayen üzerinden anlamak istersen, bunun için güvenli bir alan mümkün.

Sevgimle

Uzman klinik psikolog Büşra Bağ

Previous
Previous

Uygun Bulunmadım: Bir Redin Ardından İçsel Süreç

Next
Next

Duygusal yeme bozukluğu